In 2013 maakte beeldend kunstenaar en muzikant Peter Zegveld (Den Haag, 1951), de balans op van zijn creatieve leven in het kunstenaarsboek Exploded View. Dertien auteurs klommen in de pen om zijn veelzijdige oeuvre in taal te vatten. Dat werd een publicatie als een baken in de tijd, een verslag van een stroom aan inspiratie waar nooit een einde aan komt. Kunstwerken tot dan toe, speellijsten van theaterwerk, van televisie en in situ, werken in galeries en musea. Voor wie er niet bij was, multitalent Peter Zegveld stond vanaf de jaren tachtig op alle denkbare podia, van krakersbolwerk Aorta tot het rondtrekkende theaterfestival De Parade. Hij speelde met Hauser Orkater hij speelde solo het Shaffy Theater plat. Toerde met Batsheva Dance Company door Europa. Realiseerde monumentale kunstwerken in de openbare ruimte. Exposeerde in musea als Fodor, het Rijksmuseum Twente en Museum Boijmans Van Beuningen. Zijn talent en maakplezier gutste in auditieve en beeldende creaties als een stroom van performances en interventies door de kunst- en mediawereld. De auteurs in Exploded View duidden die fenomenale mix van totaaltheater en beeldend vernuft als ‘de schoonheid van het bijna-onuitvoerbare’, het ‘dynamisch minimalisme’, het ‘geroffel in de polder’ en ‘tekenen met licht, geluid en beweging’, ‘het dirigeren van het werk’ en − nog maar een − de ‘vrolijke ondermijning’. Deze verbale omsingeling op zoek naar de kern van Peter Zegveld zegt alles over zijn even immense als ongrijpbare creatieve kracht. Als de personificatie van een anarchistisch en vrijgevochten mensbeeld, die het grote gebaar niet schuwt. In museum Beelden aan Zee komt dertien jaar na Exploded View ook een andere Zegveld aan het woord in de tentoonstelling Ex Machina. Een kunstenaar die met zintuiglijke ervaringen en intuïtie speelt. Proza verandert in poëzie. Geen drive-through container-theater midden op de A6 − een van zijn successen − of een op de muur met een via explosieven afgevuurde action painting − een van meest beruchte werken. Nu ligt de focus op de kleinere, niet minder intense waarneming.
In 2013 maakte beeldend kunstenaar en muzikant Peter Zegveld (Den Haag, 1951), de balans op van zijn creatieve leven in het kunstenaarsboek Exploded View. Dertien auteurs klommen in de pen om zijn veelzijdige oeuvre in taal te vatten. Dat werd een publicatie als een baken in de tijd, een verslag van een stroom aan inspiratie waar nooit een einde aan komt. Kunstwerken tot dan toe, speellijsten van theaterwerk, van televisie en in situ, werken in galeries en musea.
Voor wie er niet bij was, multitalent Peter Zegveld stond vanaf de jaren tachtig op alle denkbare podia, van krakersbolwerk Aorta tot het rondtrekkende theaterfestival De Parade. Hij speelde met Hauser Orkater hij speelde solo het Shaffy Theater plat. Toerde met Batsheva Dance Company door Europa. Realiseerde monumentale kunstwerken in de openbare ruimte. Exposeerde in musea als Fodor, het Rijksmuseum Twente en Museum Boijmans Van Beuningen. Zijn talent en maakplezier gutste in auditieve en beeldende creaties als een stroom van performances en interventies door de kunst- en mediawereld.
De auteurs in Exploded View duidden die fenomenale mix van totaaltheater en beeldend vernuft als ‘de schoonheid van het bijna-onuitvoerbare’, het ‘dynamisch minimalisme’, het ‘geroffel in de polder’ en ‘tekenen met licht, geluid en beweging’, ‘het dirigeren van het werk’ en − nog maar een − de ‘vrolijke ondermijning’. Deze verbale omsingeling op zoek naar de kern van Peter Zegveld zegt alles over zijn even immense als ongrijpbare creatieve kracht. Als de personificatie van een anarchistisch en vrijgevochten mensbeeld, die het grote gebaar niet schuwt.
In museum Beelden aan Zee komt dertien jaar na Exploded View ook een andere Zegveld aan het woord in de tentoonstelling Ex Machina. Een kunstenaar die met zintuiglijke ervaringen en intuïtie speelt. Proza verandert in poëzie. Geen drive-through container-theater midden op de A6 − een van zijn successen − of een op de muur met een via explosieven afgevuurde action painting − een van meest beruchte werken. Nu ligt de focus op de kleinere, niet minder intense waarneming.
